kasiaduszak | e-blogi.pl
O mnie poz. 9 2019-03-28

https://www.prezydent.pl/archiwalne-aktualnosci/rok-2000-i-starsze/art,2048,uroczystosc-wreczenia-stypendiow-z-funduszu-pomocy-mlodym-talentom-jolanty-i-aleksandra-kwasniewskich.html


 


Nr 9


O mnie w Gazeta Ustrońska nr 25 str.12 24 czerwca 2004 2019-03-28

Mimo nazwy święta , które kojarzy si  z beztrosk  zabaw  ucznio-wie Gimnazjum nr 2 dzie  1 czerwca od godz. 11.00 spędzil i na tzw. Święci e Szkoły. W tym dniu zorganizowane zostały trady-cyjne ju  konkursy, które połączył y naukę , rywalizacj  i dobrą zabawę . Klasy pierwsze wraz z wychowawcami przygotowały Dzie  Europejski. Klasy drugie podsumowały swoj  wiedzę 0 regionie w trakcie konkursu regionalnego. Uczniowie klas trze-cich prezentowali z kolei swoj  znajomoś  zasad dobrego zacho-wania w konkursie savoir­vivre. Konkursy te podsumowały realizowane w trakcie roku szkolne-go ścieżk i międzyprzedmiotowe . Na zakończeni e odbyła si  aka-demia w duże j sali MDK „Prażakówka" , podczas której podsu-mowano osiągnięci a szkoły. Dorobek szkoły za ten rok to 19 pu-charów i około 100 dyplomów grupowych i indywidualnych. W konkursach przedmiotowych finalist  wojewódzkim konkursu z fizyki został Michał Halama, za  do etapu rejonowego z chemii zakwalifikowali się : Aleksandra Polok, Arkadiusz Matuszyń ­ski, Michał Halama i Piotr Misiuga. a z matematyki Michał Ha-lama. W Matematyczny Kangurze 2004 wynik bdb uzyskał Mi-chał Halama, a wyróżnieni e Aleksandra Polok, za  w konkursie język a angielskiego FOX wynik bdb to dzieło Agnieszki Ciepliń ­skiej i Magdaleny Dzielskiej. a wynik db ­ Karoliny Jaworskiej . Wyróżnieni e w powiatowym Konkursie Ortograficznym „Stru-mieńsk a Żaba" ' uzyskała Agnieszka Białek. 21 maja w Sali Konferencyjnej Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego w obecnośc i Prezydenta Rzeczypospolitej Aleksandra Kwaśniew ­skiego i Ministra Edukacji Narodowej i Sportu Mirosława Sawic-kiego wśró d 180 laureatów ogólnopolskich (na konkurs wpłynęł o 75 tysięc y prac) trzynastej polskiej edycji Konkursu Europejskie-go EUROPA W SZKOLE zostały nagrodzone Magdalena Tesar-czyk i Barbara Kaczmarzyk. W VIII Ogólnopolskim Konkursie na Prac  Literack  wyróżnieni e uzyskały: Miriam Mańczy k 1 Sylwia Mendryla. W XI Konkursie Tygodnia Ziemi w Zabrzu 1 miejsce za prac  literack  zdobyła Daria Jaworska, 😀a w katego-rii poetyckiej  Katarzyna Duszak która ponadto jest laureatką LIPY 2003 i laureatk  etapu wojewódzkiego „Europy w szkole". 😀Laureatkami i finalistkami konkursów religijnych zostały: Mię ­dzynarodowego Konkursu Ekumenicznego „Jonasz"­ Sylwia Mendryla ­ 3 miejsce, Anna Michalak. Miriam Mańczy k i Anna Korcz, a Etapu Diecezjalnego Śląskieg o Konkursu Wiedzy Bi-blijnej: Barbara Kaczmarzyk. Anna Zahraj i Agnieszka Ko-zieł. W Wojewódzkim Konkursie Geograficznym „Mieszkam w województwie śląski m " drugie miejsce to wynik Miriam Mań ­czyk, a czwarte ­ Natalii Tomicy. W czasie dwóch rajdów PTTK w konkursie z wiedzy o regionie I i II miejsce zajęł a Małgorzata Wojtyła, IV miejsce ­ Agata Stec. Powiatowy konkurs informatyczny na III miejscu zakończy ł Łukasz Wilk, a językowo­informatyczn y „Ich und meine Umge-bung" na I miejscu Magdalena Tesarczyk, a na III ­ Michał Kiecoń . W naszej szkole rozwijamy talenty aktorskie, muzyczne i pla-styczne. Istniej  dwa zespoły: teatralny MASKI i muzyczny GAMA 2 oraz koło plastyczne. 18 marca w Warszawie w dawnej fabryce Norblina uczenni-cy Alicji Bą k została wręczon a pierwsza nagroda w konkur-sie plastycznym PANGEA. Konkurs o zasięg u ogólnopolskim ZAKŁAD OPTYCZNY mgr optyk optometrysta Jacek Fuchs GABINET OKULISTYCZNY pon., śr.  15.30­ 17.00 pon. ­pt. 9.00­ 17.00 sobota 9.00­13.00 :organizowany jest przez Akademi  Rozwoju Filantropii w Pol-sce. Śląski e Centrum Dziedzictwa Kulturowego w Katowicach przy-znało wyróżnieni e Barbarze Kaczmarzyk w konkursie fotogra-ficznym „Zabytki regionu w Twoim obiektywie". Konkursy recytatorskie przyniosły równie  sukcesy. Adam Na-wrocki zdobył I miejsce w rejonie bielskim i wyróżnieni e w województwie śląski m w Konkursie Recytatorskim „Słońce , słońce , życie...." , a Katarzyna Kosturek ­1 miejsce w powiecie i wyróżnieni e w Wojewódzkim Konkursie Recytatorskim „Poezja i proza w język u Shakespeare'a". Zespół GAMA 2 wygrał I Przeglą d Piosenki Religijnej w Biel-sku­Białej inspirowany Dziejami Mojżesza . Mirosława Kędzier ­ska wygrała przeglą d w MDK „ Prażakówka " i będzi e reprezento-wała Ustro  na Festynie Miast Partnerskich. Zespół „MASKT za spektakl „Kopciuszka współcześnie " zdo-był Grand Prix w I Przeglądzi e Zespołów Artystycznych w Ustro-niu, a II miejsce w konkursie teatralnym pt.: „Z uśmieche m i humorem promuj zdrowy styl życia " organizowanym przez Sta-rostwo Powiatowe w Cieszynie za sztuk  „Smaczne złego po-czątki" . Nasza szkoła uzyskała II miejsce w województwie w konkursie „Wiem, rozumiem, umiem pomóc". Od 10 październik a 2003 r. posiadamy tytuł „Szkoły z klasą " podpisany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Przy okazji zakończeni a roku szkolnego pragn  w imieniu Gim-nazjum nr 2 Ustroniu gorąc o podziękowa  pani dyrektor MDK „Prażakówka" ­ Barbarze Żmijewskiej­Nawrote k i wszystkim jej pracownikom za całoroczn  współpracę . Maria Kaczmarzyk USTROŃ W KOMIKSIE Miejska Biblioteka Publicz-na w Ustroniu ogłosiła konkurs plastyczny dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów pl. „Ustro  w komiksie". Zada-niem uczestników było wyko-nanie oryginalnego, autorskie-go komiksu o dowolnej tema-tyce, którego akcja rozgrywa si  w naszej miejscowości . 14 czerwca odbyło si  uroczyste zakończeni e i wręczeni e na-gród. Na konkurs wpłynęł o 27 prac, większoś  ze Szkoły Pod-stawowej nr 1, gdzie zajęci a plastyczne prowadzi Dariusz Gierdal. kilka prac nadesłano ze Szkoły Podstawowej nr 6. Komisja w składzie: Joanna Baranowska, Krzysztof Kry-sta i Beata Grudzie  wyróżni ­ła 9 prac, których autorzy otrzymali nagrody książkowe , Pozostałym uczestnikom wrę ­czono pamiątkow e dyplomy. Kilka wybranych prac ukaż e si  na stronie internetowej na-szego miasta. Nagrodzone osoby: Ruta Cieślar , Marcin Rejowicz ­kl. VI SP­1, Agnieszka Suchy ­ kl. V SP­1, Katarzyna Strach, Karolina Korona. Jo-nasz Cieślar , Paweł Sztwiert-nia, Dawid Lubińsk i ­ kl. IV SP­1. Natalia Rusin ­ kl. IV SP­6 . (kk)


 12 Gazeta Ustrońska  nr 25 24 czerwca 2004 r.


Ławeczka Stanisława Hadyny w Wisle 2019-03-28

Ławeczka Stanisława Hadyny znajduje się na widowni amfiteatru w Wiśle (2010). Obydwie przedstawiają postać kompozytora w pozycji siedzącej, naturalnej wielkości, z tym, że w Koszęcinie Hadyna siedzi na obszernej ławce ogrodowej, a w Wiśle na pojedynczym foteliku. Pomnik w Wiśle jest dziełem krakowskiego rzeźbiarza Marka Maślańca.

Odsłonięcie pomnika w Wiśle 5 czerwca 2010 było połączone z nadaniem amfiteatrowi w Wiśle imienia Stanisława Hadyny.


Ławeczka Jana Szczepanskiego w Ustroniu 2019-03-28


49°43'7" N 
18°48'41" W
Śląskie
5 lat temu

Zdjęcia 2MapaNoclegi 14Komentarze 0Przewodnik Pdf


358m npm
Normalna

Zdjęcia (2)


Ustroniu, na placu przed gmachem Miejskiej Biblioteki Publicznej, przy Rynku, znajduje się pomnik Jana Szczepańskiego - wybitnego polskiego socjologa, wyróżnionego doktoratami honoris causa na pięciu uczelniach wyższych.






Pomnik przedstawia profesora Jana Szczepańskiego siedzącego na ławeczce i trzymającego prawą rękę na książce. Postać spogląda na swoje ukochane, rodzinne Zawodzie, gdzie Jan Szczepański spędził całe swoje życie. Projekt pomnika wykonał artysta rzeźbiarz Jan Herma.


Syn luterańskiego chłopa ze Śląska Cieszyńskiego - Jan Szczepański, to jeden z wybitnych polskich socjologów, który pracował wspólnie z Florianem Zanieckim. Przyszły profesor ukończył studia na Uniwersytecie Poznańskim, a potem pracował ze studentami w Łodzi, gdzie objął posadę rektora. Pracował też jako przewodniczący Międzynarodowego Stowarzyszenia Socjologicznego oraz pełnił funkcję dyrektora Instytutu Filozofii i Socjologii PAN. Studentom nauk społecznych znany jest jednak głównie dzięki popularnemu podręcznikowi "Elementarne pojęcia socjologii".


Na Bibliotece natomiast koniecznie trzeba zobaczyć bardzo ciekawy mural czyli malowidło 3D przedstawiające wnetrza bibliotek.







Ławeczka Jana Szczepańskiego
Rynek, Ustroń


DanutaKrajtroter39802 kilometrówAnna Piernikarczyk Krajtroter1070533 kilometrówusuń ocenę" data-alt="x" style="box-sizing: inherit; display: inline-block; font-stretch: normal; line-height: 1; font-family: FontAwesome; font-size: inherit; text-rendering: auto; -webkit-font-smoothing: antialiased; color: rgba(255, 255, 255, 0.298);"> Oceń!Zaznacz dom w profilu by obliczyć odległość


















 


Czantoria 2019-03-28

Otwórz menu główne

Czantoria Wielka



Czantoria Wielka[1][2]Wielka Czantoria[3][4]cz. Velká Čantoryje, niem. Großer Czantory-Berg, 995 m n.p.m.gwar. Wielko Czantoryja) – najwyższe wzniesienie Pasma Czantorii w Beskidzie Śląskim, dominujące w północnej części tego pasma. Jest jednocześnie szczytem granicznym między Polską a Czechami oraz najwyższym szczytem czeskiej części Beskidu Śląskiego. Przez szczyt przebiega także główny wododział Polski, stanowiący granicę między zlewiskami Wisły i Odry.















































Czantoria Wielka


Czantoria Wielka widziana z osiedla Jarzębata w Wiśle (2018)
Państwo  Polska
 Czechy
Położenie Nydek
Pasmo Beskid ŚląskiKarpaty
Wysokość 995 m n.p.m.
Wybitność 311 m
Położenie na mapie Beskidu ŚląskiegoCzantoria Wielka
49°40′43″N 18°48′16″E








Multimedia w Wikimedia Commons


Pasmo Czantorii ze szczytem Czantorii Wielkiej, widok z Bystrzycy nad OlząWieża widokowa na szczycie Wielkiej CzantoriiWidok z wieży widokowej na północ, w kierunku Ustronia, Skoczowa i Jeziora GoczałkowickiegoSchronisko turystyczne na CzantoriiLeśny kościół na Zakamiyniu


Spis treści


CharakterystykaEdytuj


Szczyt charakteryzuje się stromymi zboczami od wschodu i zachodu – różnica wysokości pomiędzy położonym u stóp góry Ustroniem, a szczytem wynosi 630 m. Czantoria porośnięta jest w większości lasami bukowymi i świerkowo-jodłowymi, miejscami z udziałem jaworówjesionówmodrzewi i in. Po obu stronach granicy państwowej w partiach podszczytowych znajdują się leśne rezerwaty przyrody: po stronie polskiej rezerwat „Czantoria”, a po stronie czeskiej narodowy rezerwat „Čantoryje”. Na zboczach i szczycie Czantorii Wielkiej występują także trawiaste polany.


Nazwa „Czantoria” została wzmiankowana w zapiskach po raz pierwszy w dyplomie księcia cieszyńskiego Adama Wacława z dnia 3 października 1615, w którym ten rozgranicza swoje posiadłości od dóbr Adama Goczałkowskiego z Goczałkowic[5]. Pierwotna nazwa Czartoryja oznaczała miejsce poryte przez czarty, w 1722 wzmiankowana jako Czartorÿ, w 1750 Welka Czantoria[6].


Na położoną poniżej szczytu polanę Stokłosica dociera kolej krzesełkowa „Czantoria” z Ustronia Polany wybudowana w 1967 i zmodernizowana w 2007. Dzięki temu Czantoria jest bardzo popularna wśród turystów i narciarzy. Obok górnej stacji znajduje się maszt przekaźnikowy. Czantoria to także dobry punkt widokowy. Obserwować można z niej panoramę Beskidu Śląskiego i Beskidu Morawsko-Śląskiego, rzekę Wisłę oraz Pogórze Śląskie i Górny Śląsk – przy dobrej pogodzie widoczny jest Zbiornik Goczałkowicki i dalej stopniowo w stronę zachodnią – elektrownia Łaziska, miasta: Żory i Jastrzębie-Zdrójelektrownia Rybnikhałda w Rydułtowach, miasto Wodzisław Śląskielektrownia DziećmorowiceKarwinaHawierzów i Ostrawa.


TurystykaEdytuj


Na samym szczycie góry, po czeskiej stronie granicy, znajduje się stalowa wieża widokowa (wstęp płatny) z platformą na wysokości 29 metrów oraz bufet. Na grzbiecie góry, kilkaset metrów na zachód od szczytu, znajduje się czeskie schronisko turystyczne na Czantorii (właściwie pod Czantorią Wielką), zbudowane jeszcze przez niemiecką organizację turystyczną Beskidenverein w 1904[7]. Tam też znajdowało się turystyczne przejście graniczne.


Czantoria Wielka stanowi duży węzeł szlaków turystycznych, którymi można dojść m.in. na Soszów WielkiCzantorię MałąStożek i Tuł oraz do UstroniaNydka i Trzyńca. Przez szczyt przebiega Główny Szlak Beskidzki im. Kazimierza Sosnowskiego.


Na zachodnim zboczu góry, przy czerwonym szlaku do Nydka, w miejscu zwanym Zakamiyń znajduje się jeden z tzw. leśnych kościołów – miejsce tajnych nabożeństw ewangelickich w epoce kontrreformacji (XVII/XVIII wiek) – wraz z tablicą upamiętniającą Jerzego Trzanowskiego.


Z Czantorią wiąże się legenda o śpiących rycerzach i ich trzystu koniach, którzy w olbrzymiej pozłacanej komnacie we wnętrzu góry czekają, by w najtrudniejszych chwilach pomóc Śląskowi jako jego narodowe wojsko. Do tej legendy nawiązuje wytyczona po czantoryjskich stokach 20-kilometrowa Ścieżka Rycerska.


Szlaki pieszeEdytuj



InneEdytuj



Zobacz teżEdytuj



PrzypisyEdytuj



  1.  Według Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych

  2.  Robocza wersja wykazu polskich nazw geograficznych świata. ksng.gugik.gov.pl. [dostęp 2018-08-14].

  3.  Czantoria, Wielka. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2018-08-14].

  4.  Dla turystów. czantoria.net. [dostęp 2018-08-14].

  5.  Archiwum Państw. Cieszyn, Zespół Komora Cieszyńska, sygn. 85

  6.  Robert Mrózek: Nazwy miejscowe dawnego Śląska Cieszyńskiego. Katowice: Uniwersytet Śląski w Katowicach, 1984, s. 54. ISBN 82-00-00622-2.

  7.  Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid ŚląskiBielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 214–219. ISBN 978-83-925599-3-1.


Linki zewnętrzneEdytuj



Widok z wieży na szczycie Wielkiej Czantorii z zaznaczonymi szczytami.Ostatnio zmodyfikowano 5 miesięcy temu przez użytkownika Gower


POWIĄZANE STRONY



Rownica 2019-03-28

Otwórz menu główne

Równica










  Zobacz też: Równica (województwo kujawsko-pomorskie) - kolonia w woj. kujawsko-pomorskim.

Równica – szczyt górski o wysokości 884,6 m n.p.m.[1] w odgałęzieniu Pasma Wiślańskiego w Beskidzie Śląskimpołożony pomiędzy dolinami Wisły i Brennicy.



















































Równica


Równica widziana z Orłowej (2005)
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Położenie Ustroń
Pasmo Beskid ŚląskiKarpaty
Wysokość 884,6 m n.p.m.
Wybitność 249 m
Położenie na mapie Beskidu ŚląskiegoRównica
49°43′28,85″N 18°51′23,43″E








Multimedia w Wikimedia Commons


Stoki i sam wierzchołek są porośnięte lasami, głównie bukowymi i mieszanymi.


Na podszczytowej polanie, na wysokości 758 m n.p.m. znajduje się dawne schronisko PTTK na Równicy otwarte w 1928, którego wygląd nawiązuje do architektury regionalnej. Wewnątrz mieści się placówka GOPR[2].


Do schroniska prowadzi ogólnodostępna droga asfaltowa z Ustronia. Na szczycie Równicy oraz obok schroniska znajduje się węzeł szlaków turystycznych, którymi dotrzeć można do centrum UstroniaUstronia PolanySkoczowaBrennej i na Przełęcz Salmopolską. Przebiega tędy Główny Szlak Beskidzki.


Spod szczytu rozciąga się rozległa panorama Beskidu Śląskiego ze szczytami: Czantorii WielkiejMałej, góry TułSkrzycznegoSoszowa WielkiegoBaraniej GóryMalinowskiej Skały.


Na południowym stoku Równicy duży ośrodek wczasowy i sanatoryjny.


Przy szlaku z Ustronia miejsce nabożeństw protestanckich – odprawianych pod gołym niebem od czasów prześladowań religijnych do dziś.


Szlaki turystyczneEdytuj



  •  ze Skoczowa – 3.30 godz., z powrotem 3 godz.

  •  z Ustronia (centrum) – 1.30 godz., z powrotem 1 godz.

  •  z Ustronia Polany – 1.30 godz., z powrotem 1 godz.

  •  z Brennej – 1.45 godz., z powrotem 1.15 godz.

  •  z Trzech Kopców przez Orłową – 3.15 godz., z powrotem 2.45 godz.

  •   z Ustronia Polany przez Ustroń Dobkę i Trzy Kopce – 5.15 godz.


PrzypisyEdytuj



  1.  Geoportal. [dostęp 2010-02-05].

  2.  Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Mały i Beskid ŚląskiBielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 170–180. ISBN 978-83-925599-3-1.


Linki zewnętrzneEdytuj



Ostatnio zmodyfikowano 5 miesięcy temu przez użytkownika Pudelek


POWIĄZANE STRONY



Okolice Giewontu 2019-03-28

Otwórz menu główne

Giewont



Giewont – masyw górski w Tatrach Zachodnich o wysokości 1894 m n.p.m. i długości ok.2,7 km. Jego główny wierzchołek, Wielki Giewont, jest często uznawany za najwyższy szczyt w Tatrach Zachodnich położony w całości na terenie Polski[1]; wyższa jest jednak Twarda Kopa w pobliżu Czerwonych Wierchów, pomijana ze względu na niewielką wybitność[2].











































Giewont


Widok z Kasprowego Wierchu
Państwo  Polska
Położenie powiat tatrzański
Pasmo TatryKarpaty
Wysokość 1894 m n.p.m.
Położenie na mapie TatrGiewont
49°15′03,5″N 19°55′59,0″E








Multimedia w Wikimedia Commons


Wielki i Długi Giewont z Przełęczy pod Kopą KondrackąMasyw Giewontu z Polany StrążyskiejGiewont od południaGiewont od zachoduGiewont z okolic Przełęczy między KopamiZdjęcie masywu Giewontu z początku XX wiekuSzczyt Giewontu









  Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów o Giewoncie








  Zobacz hasło GiewontWikisłowniku

Spis treści


TopografiaEdytuj


Masyw Giewontu położony jest między Doliną BystrejDoliną KondratowąDoliną Małej Łąki i Doliną Strążyską. Góruje nad Zakopanemi jest z niego znakomicie widoczny. Od strony północnej Giewont jest stromy i trudno dostępny, zbocza południowe są łagodniejsze[1].


Szczyt znajduje się w północnej grani Kopy Kondrackiej. Masyw Giewontu złożony jest z trzech części: Wielkiego Giewontu (1894 m), Małego Giewontu (1728 m) i Długiego Giewontu (1867 m)[1]. Pomiędzy Wielkim a Małym Giewontem znajduje się Giewoncka Przełęcz (1680 m), z której opada cieszący się złą sławą (ponieważ zginęło w nim wielu turystów, którzy zboczyli ze szlaku celem skrócenia drogi powrotnej) Żleb Kirkora. Do roku 2003 zginęło w ten sposób ponad 20 turystów[3]. Wielki Giewont ma północną ścianę o wysokości względnej około 600 m. W kierunku południowym zbocza Wielkiego Giewontu opadają do Kondrackiej Przełęczy. Długi Giewont ma ok. 1,3 km długości[1].


Między Wielkim a Długim Giewontem położona jest głęboka przełęcz zwana Szczerbą (1823 m), z której opada Żleb Szczerby. Na Wielkim Giewoncie znajduje się 15-metrowy żelazny krzyż na Giewoncie, obiekt pielgrzymek religijnych, ale również niebezpieczne miejsce w czasie burzy.


GeologiaEdytuj


Masyw Giewontu wchodzi w skład tzw. serii wierchowej utworzonej głównie przez skały parautochtoniczne. Sam masyw tworzą dwie płaszczowiny: niższa płaszczowina Czerwonych Wierchów i leżąca na niej płaszczowina Giewontu. Utwory płaszczowiny Czerwonych Wierchów występują tylko w dolnej partii Małego Giewontu, resztę masywu tworzy płaszczowina Giewontu.


Masyw Giewontu budują skały osadowe, przede wszystkim wapienie i dolomitytriasu oraz wapienie jury i kredy, jedynie na Kondrackiej Przełęczy znajdują się skały metamorficzne – gnejsy i łupki biotytowe, będące zakończeniem dużej wyspy krystalicznej Goryczkowej, ciągnącej się od Kasprowego Wierchu. W kierunku od Kondrackiej Przełęczy odsłaniają się najpierw lądowe piaskowce z przeławiceniamimułowców i zlepieńców dolnego triasu. Odsłaniają się one w rejonie wyniesienia szczytu[4].


Powyżej położone są płytkomorskie dolomity najwyższej części dolnego triasu oraz płytkomorskie dolomity z przeławiceniami wapieni środkowego triasu (wyłącznie anizyk, bez wyższej części tego piętra). W porównaniu do dolomitów dolnotriasowych skały te cechują się grubszymi ławicami. Wierzchołkowe partie południowych stoków Giewontu budują wapienie środkowej jury, a sam wierzchołek i wyższą część północnych zboczy tworzą wapienie jury górnej. Niższe partie zboczy północnych tworzą wapienie kredowe z licznymi amonitami. Podobną budowę ma Mały Giewont. Wszystkie warstwy osadowe zapadają pod kątem 80° na północ[4].


Flora i faunaEdytuj


Masyw Giewontu położony jest w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Wapienne podłoże sprzyja występowaniu bogatej flory roślin wapieniolubnych. Stwierdzono występowanie rzadkich w Polsce roślin, jak: ostrołódka polnarogownica szerokolistnastarzec pomarańczowyszarota Hoppegowierzba oszczepowatajastrzębiec śląskiprzymiotno węgierskiepodejźrzon rutolistnypotrostek alpejski (wszystkie z wyjątkiem starca i podejźrzona występują w Polsce tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach)[5]. W ścianach Giewontu przebywają w zimie kozice i jest to jedno z niewielu w polskich Tatrach miejsc, w których mogą przetrwać zimę[6].


Historia i znaczenieEdytuj


Najstarsze dokumenty wspominają o istnieniu w XVI wieku kopalni miedzi Gyewant w Giewoncie. Nie zostało jednak wyjaśnione ostatecznie pochodzenie nazwy góry. Nazwa góry wywodzi się prawdopodobnie z języka niemieckiego, od słowa Wand(‘ściana, skała’). Pierwotna forma brzmiała zapewne Gewand (grupa skał) bądź Gähwand (‘stroma skała’)[7]. Jednak według Mariusza Zaruskiego podobnie jak wiele innych nazw tatrzańskich, nazwa góry pochodzi od nazwiska góralskiego – żyje do tej pory ród Giewontów[8].


Giewont to góra-symbol, której zarys kojarzony jest z sylwetką śpiącego rycerza. Jedna z wersji legendy o rycerzach śpiących pod Tatrami, którzy obudzą się, gdy Polska znajdzie się w wielkim zagrożeniu, umiejscawia ich właśnie pod Giewontem. Związane jest to z licznymi w ścianach Giewontu jaskiniami, m.in. Jaskinia Zawaliskowa w Długim GiewoncieStudnia w GiewoncieJaskinia JuhaskaJaskinia Śpiących RycerzyJaskinia Śpiących Rycerzy WyżniaKozia GrotaDziura w SzczerbieRuda NyżaDziura nad Doliną Strążyską[8][9].


Północne ściany Giewontu są atrakcyjnym celem wspinaczkowym dla taterników. Wytyczono w nich wiele dróg wspinaczkowych. Jednakże znajdują się na obszarze ochrony ścisłej Regle Zakopiańskie i TPN nie zezwala na wspinaczkę[6].


Walery Eljasz-Radzikowski w 1880 r. pisał o Giewoncie: „Z każdej prawie chaty Giewonta widać, toteż słusznie mu się należy tytuł króla zakopiańskiego”.


Szlaki turystyczneEdytuj


Na szczyt Wielkiego Giewontu dojść można trzema popularnymi szlakami turystycznymi (czasy przejścia podane na podstawie mapy[10]):


 – niebieski z Kuźnic przez Kalatówki, Dolinę Kondratową, obok schroniska PTTK na Hali Kondratowej i przez Kondracką Przełęcz. Czas przejścia: 2:55 h, ↓ 2:15 h
  – czerwony z Doliny Strążyskiej przez Polanę Strążyską i Przełęcz w Grzybowcu na Wyżnią Kondracką Przełęcz, stamtąd dalej szlakiem niebieskim.

  • Czas przejścia od wylotu Doliny Strążyskiej na przełęcz: 3 h, ↓ 2:20 h

  • Czas przejścia z przełęczy na szczyt Giewontu: 15 min, ↓ 10 min


  – żółty z Gronika przez Dolinę Małej Łąki na Kondracką Przełęcz, dalej szlakiem niebieskim.

  • Czas przejścia z Gronika na przełęcz: 2:45 h, ↓ 2:05 h

  • Czas przejścia z przełęczy na szczyt Giewontu: 30 min, ↓ 20 min.



Do Wyżniej Kondrackiej Przełęczy trasa jest bez większych trudności technicznych. Ostatni podwierzchołkowy odcinek (szlak niebieski) jest trudniejszy i ubezpieczony łańcuchami. Obowiązuje na nim ruch jednostronny – na szczyt prowadzi (patrząc z dołu) trasa z prawej strony. W sezonie przy dobrej pogodzie na odcinku tym tworzą się kolejki, czasami bardzo długie – Giewont należy do najbardziej popularnych szczytów[3].


PrzypisyEdytuj



  1. ↑ a b c d Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: WiT, 2006. ISBN 83-89580-00-4.

  2.  Najwyższe szczyty Tatr!, Blog Kamila Filipowskiego [dostęp 2016-04-03].

  3. ↑ a b Józef NykaTatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Trawers, 2003, s. 151. ISBN 83-915859-1-3.

  4. ↑ a b M. Bac-Moszaszwilli: Tatry Polskie. Przewodnik geologiczny dla turystów. M. Gąsienica Szostak. Warszawa: Wyd. Geologiczne, 1990.

  5.  Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

  6. ↑ a b Przyrodnicy kontra taternicy. „Nie będziemy w jednym gnieździe spać”. [dostęp 2010-01-27].

  7.  Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, Warszawa: PWN, 2003.

  8. ↑ a b Mariusz Zaruski: Na bezdrożach tatrzańskich. [dostęp 10 maja 2008].

  9.  Jaskinie, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, Jaskinie Polski [dostęp 2016-06-25].

  10.  Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.


Linki zewnętrzneEdytuj



Ostatnio zmodyfikowano 7 dni temu przez anonimowego użytkownika


POWIĄZANE STRONY



Treść udostępniana na licencji CC BY-SA 3.0, jeśli nie podano inaczej.



Bunkry Blüchera w Ustce 2019-03-28


Bunkry Blüchera to kompleks, powstałych jeszcze w latach 30-tych ubiegłego wieku, fortyfikacji. Bunkry znajdują się niedaleko wejścia do portu w Ustce - przy zachodnim falochronie. Na górującej nad otoczeniem wydmie umiejscowiono działobitnię armaty prowadzącej o kalibrze 105 mm. Bunkier ten ma dwie kondygnacje. Na górnej było działo na obrotowej podstawie i nisze na pociski artyleryjskie. Poniżej znajdowały się pomieszczenia dla załogi i korytarze łączące z bunkrem kierowania ogniem i dowodzenia.

Na terenach Bunkrów Blüchera uruchomiono Interaktywny Bunkier. To ciekawa ekspozycja. Manekiny, mundury, broń, wyposażenie bunkrów, do tego efekty multimedialne i filmy 3D. To wszystko pozwala lepiej poznać historie ostatniej wojny, zobaczyć jak wyglądało bombardowanie, czy atak gazem bojowym.
Nazwa Bunkry Blüchera nawiązuje do feldmarszałka Blüchera, związanego ze Słupskiem dowódcą 5 Pomorskiego Regimentu Husarskiego.


 



Muzeum Piekarnictwa i Cukiernictwa w Ustce 2019-03-28

Jest w sercu Ustki miejsce niezwykłe i wyjątkowe. Miejsce zaczarowane, w którym w przedmiotach zaklęty został czas. Tym miejscem jest Muzeum Chleba, na poddaszu architektonicznej i historycznej perełki Ustki - piekarni Eugeniusza i Adama Brzóski.


Obiekt funkcjonuje od 18 kwietnia 1998 roku w samym centrum Starówki Miasta – przy reprezentacyjnej ulicy Marynarki Polskiej 49 i jest jego dumą, miejscem wizyt turystów z całej Polski i fascynatów z zagranicy. Muzeum Chleba warto odwiedzić nie tylko tym, którzy interesują się historią piekarnictwa. To miejsce idealne dla wszystkich, którzy pragną chociaż na chwilę cofnąć się w czasie. Poznając historię piekarnictwa i cukiernictwa poznajemy zarazem historię człowieka. Chleb przecież towarzyszy każdego dnia mieszkańcom krajów w każdej szerokości geograficznej.


Muzeum Chleba w Ustce to przede wszystkim ponad dwa tysiące imponujących, zabytkowych eksponatów: maszyny stosowane niegdyś w piekarnictwie maszyny, książki o historii piekarnictwa i cukiernictwa, pocztówki i znaczki z motywem chleba, przyprawy, ceramiczne obrazy i wiele innych. Zobaczyć tutaj można między innymi XVII-wieczny stół do wyrabiania ciasta piernikowego, przedwojenny automat do sprzedaży cukierków oraz jedną z pierwszych lodówek, która działała bez użycia prądu, stępy, mieszadła do ciast i masy kremowej czy gofrownice z początku XX wieku i wiele, wiele innych.


W Muzeum Chleba można dowiedzieć się także, w jaki sposób produkowane były sękacze, jak odważano potrzebne do produkcji surowce, jakich wag w tym celu używano i jak wyglądały urządzenia do produkcji lodów.


Chętni do odwiedzenia Muzeum, proszeni są o wcześniejszy kontakt telefoniczny pod numerem telefonu (0-59) 814-44-80, w celu ustalenia terminu zwiedzania muzeum.


 


Beskidy i Bielsko Biała w Ustce 2019-03-28

Przejdź do treści


Wyszukiwanie zaawansowane



 












Tradycyjnie już, w lipcu, Bielsko-Biała i region Beskidy prezentować się będą w Ustce. Aby przybliżyć bielszczanom wspaniałe walory turystyczne Ustki, a mieszkańcom Ustki miasto Bielsko-Białą i Beskidy nawiązano kontakty między miastami. 20 lipca 2002 r. na usteckiej promenadzie władze obu miast podpisały porozumienie o współpracy między Bielskiem-Białą i Ustką. Współpraca miast jest realizowana głównie w dziedzinach: promocji turystycznej, kultury i sztuki, rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, sportu i rekreacji, gospodarki, oświaty i wymiany młodzieży. Przedstawiciele Ustki uczestniczą w Festiwalu Miast Partnerskich – POZNAJMY SIĘ, który od dwunastu lat organizowany jest w Bielsku-Białej. Wcześniej wystawcy z Ustki uczestniczyli w Międzynarodowych Targach Turystycznych BESKIDY, których 15 edycji odbyło się w Bielsku-Białej. W 2010 r. przedstawiciele Ustki uczestniczyli także w Salonie Turystyki - Targi Rekreacja, który odbył się w Bielsku-Białej.


 


Impreza pod nazwą "Bielsko-Biała i Beskidy w Ustce" odbędzie się już po raz siedemnasty w dniach 23 i 24 lipca 2016 r. Na estradzie wystąpią Kapela Góralska WAŁASI z Istebnej, Kapela HAŚNIK z Żabnicy, oraz Piotr Wróbel i zespół THE POLISH. Niewątpliwą atrakcją dla męskiej części publiczności będą występy zespołu rewiowo-tanecznego mażoretek  GRACJA oczywiście z Bielska – Białej.


 


22 lipca br. (piątek) o godz. 18.00 w Bałtyckim Centrum Kultury w Ustce, przy ul. Kosynierów 21 odbędzie się wernisaż wystawy obrazów członków Związku Polskich Artystów Plastyków Okręg Bielsko-Biała . Wystawa czynna będzie do 11 sierpnia 2016 r.


 


W sobotę 23 lipca br. rozegrany zostanie XIV. Międzynarodowy Turniej Siatkówki Plażowej o Puchar Przewodniczącego Euroregionu Beskidy.


 


W niedzielę 24 lipca br. o godz. 12.00 w kościele parafialnym pw. Najświętszego Zbawiciela odprawiona zostanie Msza Święta z udziałem Kapeli Góralskiej Wałasi i twórców ludowych w strojach regionalnych.


W sobotę i niedzielę Bielsko-Bialski Ośrodek Sportu i Rekreacji zorganizuje gry zręcznościowe i zabawy dla dzieci i dorosłych. Najmłodsi uczestnicy będą mogli  spotkać się z Reksiem. Czynny będzie punkt informacji turystycznej o Bielsku-Białej, Beskidach i województwie śląskim.


 


Na usteckiej promenadzie swoje wyroby prezentować będą beskidzcy twórcy ludowi. Zobaczyć będzie można drewniane figurki, świątki, haftowane obrusy, wyszywane makatki, koronki koniakowskie, gliniane ptaszki, regionalne ozdoby, wyroby z kości, itp.


 


Od soboty do niedzieli czynne będzie stoisko gastronomiczne ze specjałami regionalnej kuchni beskidzkiej. Goście będą mogli skosztować jak smakuje kwaśnica, świńskie ryje pieczone na grillu, karczek, pajda chleba ze smalcem, ogórki kiszone, kaszanka itp. Będą oscypki serwowane na zimno oraz z żurawiną na gorąco. Oczywiści będzie można schłodzić się złocistym napojem z Tychów.


 


Organizatorem imprezy jest Wydział Promocji Miasta Urzędu Miejskiego w Bielsku-Białej wspólnie z Wydziałem Promocji i Komunikacji Społecznej Urzędu Miasta Ustka.


 




e-blogi.pl
  e-blogi.pl  [Załóż blog!] rssSubskrybuj blogi
[Zamknij reklamy]